miércoles, 15 de diciembre de 2010

9 días / 9 diyas

Uhi! Casi se me pasa el día sin poner la cuenta atrás!

La verdad es que para ser mis últimos días de curro, voy agobiado de curro. No paro un instante, y en vez de corregir cosas, y transmitir lo que he hecho a otros, ahora mismo estoy programando cosas nuevas... y a quién tenía que enseñarle lo que he hecho, se lo han llevado a otro lado.

Quién entienda a esta empresa, que la maneje.

Echaré de menos: los retos como en el que estoy metido, donde lucho línea de código a línea de código contra el ordenador, en algo que no es simple programación, si no que, como digo, es un reto.

No echaré de menos: El stress de las mañanas, de levantarse siempre con prisa, corriendo y mirando el reloj para llegar a la hora... porque si no... ya sabes lo que toca.

----------------En semi-aragonés (estoy aprendiéndolo)----------------

Uhi! Casi se me pasa o diya sin poner a cuenta dezaga!

La verdad ye que ta ser os mios zagueros diyas de treballo, voy muito agobiau. No paro un instante, y en vez de corregir cosas, y transmitir lo que he feito a otros, ahora mismo ye programando cosas nuevas... y a quién tienía que enseñarle lo que he feito, se lo han llevau a otro lado.

Quién entienda a ista empresa, que la maneje.

Echaré de menos: os retos como en el que estoy metido, donde lucho línea de código a línea de código contra el ordenador, en algo que no ye simple programación, si no que, como digo, ye un reto.

No echaré de menos: O stress de maitins, de levantarse siempre con prisa, corriendo y mirando o reloj ta llegar a la ora... porque si no... ya sabes lo que toca.

martes, 14 de diciembre de 2010

10 días / 10 diyas

Empieza la cuenta atrás.

Contando hoy, me quedan 10 días de trabajo.

Habrá quien diga que tengo unas ganas tremendas de irme... pues sí, tiene razón. Aunque ya puedo asegurar que echaré de menos a mis compañeros de trabajo, de los cuales sólo tengo palabras de elogio.

Así que puedo decir que:
- echaré de menos: a mis compañeros de trabajo, que más que compañeros ya son amigos.
- no echaré de menos: a mi ordenador, un "moderno" equipo que ha conseguido sacarme de mis casillas muchas veces.

----------------En semi-aragonés (estoy aprendiéndolo)----------------

Prenzipia o cuenta dezaga.

Contando güey, me quedan 10 diyas de treballo.

Habrá quien diga que tiengo asabelo de ganas d'irme... pues sí, tiene razón. Aunque ya puedo asegurar que echaré de menos a o mios compañeros de treballo, de os cuals sólo tiengo parolas d'elogio.

Asinas que puedo decir que:
- echaré de menos: a os mios compañeros de treballo, que más que compañeros ya son amigos.
- no echaré de menos: a o mio ordenador, un "moderno" equipo que ha conseguiu sacar-me de o mias casillas asabelo de veces.

lunes, 13 de diciembre de 2010

Empiezan los preparativos

Hoy, Lunes 13 de diciembre de 2010, es mi último Lunes de una semana de 5 días de trabajo en mi actual empresa.
La semana que viene, tenemos el viernes (Noche Buena) fiesta, es decir, semana de 4 días de trabajo, y a la siguiente tenemos el viernes (Noche Vieja) fiesta, además tengo aún 2 días de vacaciones que seguramente pillare 30 y 29. Así que será una semana de 2 días de trabajo.

Y mañana, empiza la cuenta atrás en mi camino de cambio de vida.
¿Qué será de mi en Enero y Febrero? De momento de mi será un hombre luchando por cambiar, enderezar, y mejorar su propia vida.

----------------En semi-aragonés (estoy aprendiéndolo)----------------

Güey, Lunes 13 d'abiento de 2010, ye o mio ultimo Lunes d'una se semana de 5 diyas de treballo en o mia autual empresa.
L'altra semana que biene, tienemos o biernes (BuenaNuey) fiesta, ye decir, semana de 4 diyas de treballo, y a l'altra tienemos o biernes (Biella Nuey) fiesta. Antimás tiengo 2 diyas de bacances que seguramente puxaré 30 y 29. Asinas que yerá una semana de 2 diyas de treballo.

Y maitin, prezipia o cuenta dezaga en o mio carerra de bida.
Que yerá de yo en Enero y Febrero? De momento de o de yo yerá un ombre luitando per cambiar, enderezar, y mechorar o suya propia bida.

domingo, 12 de diciembre de 2010

Durmiendo hacia el norte

Llevo ya un tiempo con la mosca detrás de la oreja, y siempre lo he escuchado, de hecho alguna vez hasta instintivamente lo he intentado, pero desde hoy, voy a hacerlo. Voy a dormir con la cabeza orientada al norte, bueno... al noreste, que en realidad es la orientación perfecta.

Según montones de estudios, el feng shui, y otras artes y brujerías, parece ser que ponerse a descansar en la dirección en la que el magnetismo de la tierra se mueve, es lo correcto, de hecho, para comprobar esta teoría, en el Centro del Sueño de Berkeley (EE.UU.) se construyó una cama giratoria para determinar la orientación en la que se duerme mejor y se comprobó que cuando la cabeza estaba dirigida hacia el norte, la presión arterial estaba al mínimo y la profundidad del sueño mejoraba.

También aconsejan no dormir con aparatos eléctricos o móviles cerca. Vamos que llevo años haciéndolo al revés.

A ver qué tal ahora... ya os contaré.

----------------En semi-aragonés (estoy aprendiéndolo)----------------

Llebo ya un tiempo con o mosca detrás de a orella, y siempre lo he escuitau, de hecho alguna bez hasta instintivamente lo he intentau, pero desde güey, boi a fer-lo. Boi a dormir con o tozuelo orientado al norte, bueno... al noreste, que en realidad ye a orientación perfeuta.

Según asabelo d'estudios, o feng shui, y l'altras artes y bruxerías, parece estar que ponerse a descansar en o dirección en la que o magnetismo de a tierra se mueve, ye lo correuto, de hecho, ta comprobar ista teoría, en o Centro del Sueño de Berkeley (EE.UU.) se construyó una leito giratoria ta determinar a orientación en la que se duerme mejor y se comprobó que cuando o tozuelo yera dirigida ta o norte, a presión arterial yera a o mínimo y la profundidad de o sueño mechoraba.

También aconsejan no dormir con aparatos electricos o mobiles cerca. Vamos que llebo años haciéndo-lo al bies.

A ber qué tal ahora... ya os contaré.

O despertar de l’onso –Chenerazión literaria en aragonés

Toda luenga poseye una istoria y toda istoria poseye una literatura. L’aragonés no ye menos, guarda una istoria y una literatura enreligada a la mesma, y guardará un esdebenidero si ista relación no se creba.


Baxo ista ideya, una colla de diez chobens narradórs nos emos achuntau y emos feito treze relatos, treze sueños que quieren alportar un grano d’arena en a perbibenzia d’a luenga aragonesa, pos no se puet fer futuro sin presén.

Toz nusatros prenzipiemos fa tiempo a fer camín en o mundo de l’aragonés. Os diez nos emos achuntau arredol d’a ideya de que l’aragonés no ye una luenga muerta y que como un onso dimpués de l’ibierno, dimpués d’o silenzio, rebellará. Somos naxius d’os güitanta, somos una buena muestra d’ello.

Y como amostranza d’iste empeño, surche O despertar de l’onso, primer treballo d’ista nueba chenerazión, feito por treze relatos que dan buena fe de que bi ha esdebenidero t’a luenga aragonesa.  

A presentazión d’ista obra se ferá o diya biernes 17 d’abiento, a las 19:00 en a Librería-Zentro Social La pantera rossa, en o numero 28 de San Bizén de Paúl. 

Puesto: Librería-Zentro Sozial “La pantera rossa”

Calendata: Biernes 17 d’abiento, a las 19:00.

sábado, 11 de diciembre de 2010

O mio primer post en aragonés

Llebo unas semanas estudiando aragonés, antimás no se escribirlo muito bien, y charrarlo... bueno, me esfuerzo.

Quiero ir escribindo post en aragonés para ir prauticando y que no se me olvide, antimás quiero abisar, que aún no se lo suficiente como ta poder dezir que isto ye aragonés. Isto ye más una mezcla de castellano y d'aragonés, pero mica a mica y con calma, iré mechorando.

Eba pensau que os proximos post, los sacaría en aragonés y castellano, pero será muito difícil porque no dispongo de muito tiempo ta escribir pensando tanto, antimás me esforzaré y los intentaré fer.

Para aquello que charren aragonés, gracias por o buestra compresión, y para los que sólo charren castellano, también, gracias por o buestra compresión.