Como algunos sabréis, soy paje real de Gaspar.
Llevo saliendo en la cabalgata de reyes de Zaragoza... pues la verdad es que ya no se cuantos años.
Bueno, la cosa es que este año los reyes ya han estado hablando conmigo vía WhatsApp, que se han vuelto muy modernos ellos.
No se porqué usan un medio tan inseguro. Aunque seamos sinceros, lo usan por lo que lo usamos todos, porque todos nuestros amigos y familia lo tienen, y no nos queda otra.
Como empresario puedes lanzar una iShit... y si consigues que se extienda como gripe española... tienes el triunfo asegurado. Porque yo, como usuario, aunque no sea de mi total agrado la tendré que usar ya que si todos usan la iShit para comunicarse, tendrás que morir al palo y tenerla tu también para comunicarte.
Después de este off-topic, que últimamente estoy muy off-topic, continúo con lo que os estaba contando.
Este año sus majestades de oriente han hablado conmigo y han acordado que guarde ya el regalo de mi sobrino: ¡un cachorro!
La cosa es que me han dicho, que este año hablarán con la competencia, con el odioso gordo de rojo, para que el regalo le llegue antes a mi sobrino, ya que tampoco es plan de que yo, como paje real, tenga que estar cuidando el cachorro casi 1 mes. Así que se lo daré (por supuesto en nombre de los reyes magos) a mi sobrino en noche buena.
Así que nada... desde anoche ya llevo limpiadas 5 cacas y no se cuantos pises.
Y aquí estoy trabajando ahora (envolviendo regalos, como buen paje en época de navidad) y en casa estará el cachorrín trabajando los intestinos y la vejiga ... espero que sólo en el suelo.
Le he dejado el aire puesto para que esté calentita (es una perra).
Y la muy perra, cuando mi novia ha llegado a casa, se la ha encontrado subida al sofá... pero a la parte de arriba!!!! al respaldo!!!!! ¿cómo cojones se ha subido? ¡Pero si apenas puede saltar! Si ayer intentaba subir al sofá y se metía unas leches de escándalo (¡pero qué monada de perra!)
En fin, misterios de los duendes que viven en las casas cuando tu no estás...
Os dejo unas fotillos de la cachorrilla.
Por cierto... aún no tienen nombre, ya que es mi sobrino quien se lo tendrá que poner, pero mi hermana me ha pedido que la ayude a tener una lista de nombres preparada para poder darle nombres a elegir a mi sobrino, porque si no... puede llamarla "rapera" como ya ha dicho alguna vez.
Así que se aceptan sugerencias :)
lunes, 16 de diciembre de 2013
miércoles, 11 de diciembre de 2013
Vocabulario aragonés ||
La parte I, es la entrada anterior : http://pocoapocoyconcalma.blogspot.com.es/2013/12/retomando-el-aragones.html
Vocabulario
Estas son algunas de las excepciones en que se usa la letra "J"
Jorial : Ventilar
Jopar : Marcharse
Jauto : Soso
Más vocabulario:
Lugar : Pueblo
Tasis: taxi
Pozal: Cubo
Cambión: Camión
Curto: Corto
Churi: Ratón
Güello: Ojo
Puenda: Época, temporada
Ababol: Amapola (aunque también es un insulto parecido a decir Tonto)
Urmo: Olmo
Anca: Cadera, cintura
Alparzero: Chismoso, cotilla
Adresa: Dirección
Pirina: Gallina
Prenso: Pienso
Chorigas: Aluvias
Churizo: Chorizo
Debán: Delante
Dezaga: Detrás
Dillá : Allá
Prexinar: Imaginar
Vocabulario
Estas son algunas de las excepciones en que se usa la letra "J"
Jorial : Ventilar
Jopar : Marcharse
Jauto : Soso
Más vocabulario:
Lugar : Pueblo
Tasis: taxi
Pozal: Cubo
Cambión: Camión
Curto: Corto
Churi: Ratón
Güello: Ojo
Puenda: Época, temporada
Ababol: Amapola (aunque también es un insulto parecido a decir Tonto)
Urmo: Olmo
Anca: Cadera, cintura
Alparzero: Chismoso, cotilla
Adresa: Dirección
Pirina: Gallina
Prenso: Pienso
Chorigas: Aluvias
Churizo: Chorizo
Debán: Delante
Dezaga: Detrás
Dillá : Allá
Prexinar: Imaginar
Retomando el aragonés
Hace algún tiempo que no estudio aragonés, básicamente porque cambié de ciudad, de hábitos y de vida.
Ahora no me atrevo demasiado a escribir si no es con un traductor detrás, y si queréis conocer uno, os recomiendo este:
http://www.opentrad.com/es
Es un buen traductor, por lo menos para ir cumpliendo reglas de gramática, y para escribir correctamente ciertas palabras que o no conoces la traducción, o tienen una escritura un tanto difícil.
Eso sí, tener en cuenta que usa la normativa de grafía "más usada" actualmente, pero que hay 2 grafías más y son tan válidas como esa. De hecho, yo uso otra grafía que creo mejor, que me gusta más y que creo que es más identificativa del aragonés, y además con la que me enseñaron. Así que me toca traducir al traductor para intentar escribir lo mejor posible.
Respeto pero no comparto la que yo llamo "grafía de la v". Pero mientras que la gente hable aragonés, que lo escriba con la grafía que esté más de acuerdo. Al final lo importante es conservar la lengua, y esta se conserva hablándola; hay muchas lenguas muertas con muchos textos escritos en ellas.
Bueno... y después de haberme ido del tema del que quería hablar, sigo.
Como os decía hace tiempo que no lo estudio, aunque ahora he vuelto a clases... pero voy cuando puedo porque mi vida actual no me lo permite con demasiada facilidad, básicamente vivo en otra ciudad y para ir a clases tengo que salir del trabajo a la hora (cosa que no suele ocurrir), tengo que comer "a escape" y tengo que pillar un AVE, en vez de un Regional, y por supuesto, correr para pillarlo. Y os puedo asegurar que hay viernes que lo último que quiero es ir estresado y corriendo. De normal los viernes salgo del trabajo mentalmente agotado.
Así que he decidido ir leyendo artículos publicados en aragonés. Por lo menos me iré haciendo a la pronunciación, me irán sonando las palabras y la gramática, y sobre todo, aprenderé vocabulario.
Es por ello que he decidido retomar mi blog dándole vida publicando las palabras aragonesas, frases o expresiones que me llamen la atención de los artículos que lea, ya sea por su originalidad, por parecer "falsas amigas", por su escritura peculiar, por su significado, o simplemente: porque me sale de las pelotas jejejeje. Buf qué gustazo da tener tu blog y poder decir lo que te de la gana sin depender de nadie.
Empiezo hoy con un blog que me leeré entero, o todo lo que pueda de él porque el muy grande: Estricalla
Por supuesto, hay muchos más blogs y publicaciones que seguiré y que intentaré escudriñar.
Además... no se porqué me da, pero creo que se quien lo escribe, aunque no estoy seguro.
Y como no puede ser de otra forma:
¿Qué significa "Estricalla"? -> Destroza, el verbo es "Estricallar", "Destrozar"
Así que voy a ir leyendo uno o varios artículos y las palabras que crea, las iré anotando en este y en otros post.
Empecemos:
Vocabulario:
- Estricalla: Destroza -> Estricallar
- Muga: Frontera
- Embolicada: Complicada -> Embolicar
- Begada: Vez
- Parellana: Parecida
- Menester: Necesario
- Alacet: Cimiento
- Batiaiguas: Paraguas
- Delera : Obsesión
- Entibocazión: Equivocación
- Custión : Cuestión
- Allora: Entonces
- Meyo: Medio
- Reblar: Echarse atrás
- Manimenos: No obstante
Expresiones:
- A critica ye menester, pero no ye alazet: La critica es necesaria, pero no es cimiento
Sería algo así como decir que las crítica son siempre necesarias, pero que por supuesto, no tienen que ser el motivo de cambio de opinión o de dejar de hacer algo que se cree correcto. Las críticas tienes que ser algo que formen parte de TU resultado, no tienen que ser TU resultado
Un atre diya más.
A plantar firme!
Ahora no me atrevo demasiado a escribir si no es con un traductor detrás, y si queréis conocer uno, os recomiendo este:
http://www.opentrad.com/es
Es un buen traductor, por lo menos para ir cumpliendo reglas de gramática, y para escribir correctamente ciertas palabras que o no conoces la traducción, o tienen una escritura un tanto difícil.
Eso sí, tener en cuenta que usa la normativa de grafía "más usada" actualmente, pero que hay 2 grafías más y son tan válidas como esa. De hecho, yo uso otra grafía que creo mejor, que me gusta más y que creo que es más identificativa del aragonés, y además con la que me enseñaron. Así que me toca traducir al traductor para intentar escribir lo mejor posible.
Respeto pero no comparto la que yo llamo "grafía de la v". Pero mientras que la gente hable aragonés, que lo escriba con la grafía que esté más de acuerdo. Al final lo importante es conservar la lengua, y esta se conserva hablándola; hay muchas lenguas muertas con muchos textos escritos en ellas.
Bueno... y después de haberme ido del tema del que quería hablar, sigo.
Como os decía hace tiempo que no lo estudio, aunque ahora he vuelto a clases... pero voy cuando puedo porque mi vida actual no me lo permite con demasiada facilidad, básicamente vivo en otra ciudad y para ir a clases tengo que salir del trabajo a la hora (cosa que no suele ocurrir), tengo que comer "a escape" y tengo que pillar un AVE, en vez de un Regional, y por supuesto, correr para pillarlo. Y os puedo asegurar que hay viernes que lo último que quiero es ir estresado y corriendo. De normal los viernes salgo del trabajo mentalmente agotado.
Así que he decidido ir leyendo artículos publicados en aragonés. Por lo menos me iré haciendo a la pronunciación, me irán sonando las palabras y la gramática, y sobre todo, aprenderé vocabulario.
Es por ello que he decidido retomar mi blog dándole vida publicando las palabras aragonesas, frases o expresiones que me llamen la atención de los artículos que lea, ya sea por su originalidad, por parecer "falsas amigas", por su escritura peculiar, por su significado, o simplemente: porque me sale de las pelotas jejejeje. Buf qué gustazo da tener tu blog y poder decir lo que te de la gana sin depender de nadie.
Empiezo hoy con un blog que me leeré entero, o todo lo que pueda de él porque el muy grande: Estricalla
Por supuesto, hay muchos más blogs y publicaciones que seguiré y que intentaré escudriñar.
Además... no se porqué me da, pero creo que se quien lo escribe, aunque no estoy seguro.
Y como no puede ser de otra forma:
¿Qué significa "Estricalla"? -> Destroza, el verbo es "Estricallar", "Destrozar"
Así que voy a ir leyendo uno o varios artículos y las palabras que crea, las iré anotando en este y en otros post.
Empecemos:
Vocabulario:
- Estricalla: Destroza -> Estricallar
- Muga: Frontera
- Embolicada: Complicada -> Embolicar
- Begada: Vez
- Parellana: Parecida
- Menester: Necesario
- Alacet: Cimiento
- Batiaiguas: Paraguas
- Delera : Obsesión
- Entibocazión: Equivocación
- Custión : Cuestión
- Allora: Entonces
- Meyo: Medio
- Reblar: Echarse atrás
- Manimenos: No obstante
Expresiones:
- A critica ye menester, pero no ye alazet: La critica es necesaria, pero no es cimiento
Sería algo así como decir que las crítica son siempre necesarias, pero que por supuesto, no tienen que ser el motivo de cambio de opinión o de dejar de hacer algo que se cree correcto. Las críticas tienes que ser algo que formen parte de TU resultado, no tienen que ser TU resultado
Un atre diya más.
A plantar firme!
miércoles, 11 de septiembre de 2013
El enemigo catalán
Hoy, os traigo este texto que he leído en el blog "Tierra de barrenaus", más exactamente en esta entrada:
Y os lo traigo pidiendo que lo leáis, aunque os cueste un poco porque esté escrito en aragonés.
En el se dicen verdades como puños, más que les pese a algunos, o incluso en alguna parte, a mi.
Pero es cierto, nos empeñamos en pensar que el enemigo de Aragón es Cataluña. Que ellos son los que nos han robado historia y cultura, los que nos han humillado e ignorado. Los que nos han hecho llegar a la situación actual donde, como llevo mucho tiempo diciendo, somos el hazmereír de España, de fuera no, porque fuera no nos conoce ni el tato.
Y como sentirse aragonés es ser un "pueblerino tonto", pues nos sentimos españoles que así ganamos mundiales de fútbol.
Y como demostrar que uno se siente aragonés muy por encima de otras nacionalidades, es ser "corto de miras" y un "tontico", pues nos sentimos españoles
De verdad, intentar hacer un esfuerzo y leerlo entero:
Y os lo traigo pidiendo que lo leáis, aunque os cueste un poco porque esté escrito en aragonés.
En el se dicen verdades como puños, más que les pese a algunos, o incluso en alguna parte, a mi.
Pero es cierto, nos empeñamos en pensar que el enemigo de Aragón es Cataluña. Que ellos son los que nos han robado historia y cultura, los que nos han humillado e ignorado. Los que nos han hecho llegar a la situación actual donde, como llevo mucho tiempo diciendo, somos el hazmereír de España, de fuera no, porque fuera no nos conoce ni el tato.
Y como sentirse aragonés es ser un "pueblerino tonto", pues nos sentimos españoles que así ganamos mundiales de fútbol.
Y como demostrar que uno se siente aragonés muy por encima de otras nacionalidades, es ser "corto de miras" y un "tontico", pues nos sentimos españoles
De verdad, intentar hacer un esfuerzo y leerlo entero:
En zaguerías, y más que más, dende a trobada d'o fosal de Pietro III d'Aragón me son plegando arrienda correus y mensaches catalanofobos dende muitos cabos que no m'asperaba. Siempre me plegan mensaches d'ixa coda y me floren muito. Bellas vegadas mesmo tienen razón en parti u tot lo conteniu suyo, pero sé que se fan dende a ignorancia, os topicos y, masiau asovent, ixe espanyolismo vanal que tanto mal nos fa.
A historia ye una disciplina prou rebordenca. Ta prencipiar ye una ciencia social y, alavez, se puede interpretar (que no ye lo mesmo que falseyar). No ye la mesma ta todas. Ta continar cal estudiar-la muito ta saber-ne bel poco. A chent gosa d'estar conscient de que no sabe mica sobre fisica y no presume de saber-ne. Manimenos, a pur de repetir topicos estendillaus a bando por bellas intresadas, muita chent crei que sabe d'historia.
Asinas que prebaré de dar a mía modesta ambiesta sobre bellas custions d'a politica y d'a historia aragonesa, catalana y espanyola.
O enemigo no ye Catalunya. Catalunya, a más gran parti d'o tiempo nian sabe que existimos. A Catalunya, Aragón rai. L'enemigo d'Aragón no ye Catalunya, pero a l'españolismo y a o baturrismo (que no ye que espanyolismo con cachirulo) le fa muita honra que as aragonesas continemos pensando ixo. D'eixemplos bi'n ha un trapazil.
O zaguer trasvase, enemigo reyal que consiguió que as aragonesas salisenos ent'a carrera un diya par d'atro, que nos tornasenos a sentir identificadas con o sinyal nuestro, no estió una demanda de Catalunya. Encara que sí que bi iban bels hectometros, as cansas que dión mal, y que continan dando-ne estión as valencianas y as murcianas. Agora que ya no ye de moda, Valencia y Murcia tornan a estar amiguicas nuestras y tornamos a mirar-nos enta Catalunya mirando l'enemigo. Ixublidando, antimás que, estió gracias a ellas y, más que más, a ERC que no bi ha trasvase. Aragón no pinta cosa en Madrid pero, t'a part d'alavez, ERC, qui s'oposaba a ixe travase i pintaba. Y muito. Ye Valencia l'enemigo oficial d'Aragón? No. Ye Catalunya. As que nos salvoron.
En Salamanca bi ha documentos furtaus por as nacionalistas espanyolas en a Guerra Civil. Furtaus de todas as cantonadas de l'Estau espanyol. Tamién d'Aragón. Cuan a Generalitat catalana, los demanda, be-te-me que, en Aragón, en cuenta de demandar a nuestra parti, nos metemos de parti de as ladronas y, sale un camatón de chent contimparando-lo con os biens d'a Franja. O qué pasa alavez? Que nos quedamos sin biens y sin papels. Y a mala oficial contina estando Catalunya, a tamás d'estar o Estau espanyol qui contina furtando-nos parti d'a nuestra historia, y a D.Ch.A. qui no fa mica poder por conseguir que torne a documentación furtada.
Cuan, en 1707, Felipe IV d'Aragón decretó a suya conquista d'o nuestro país (viyer documento aquí) y nos furtó a nuestra independencia (encara que t'a part d'alavez yera más administrativa que no reyal) no sabeba o bien que lo eba feito. Nian podeba preixinar que en 300 anyos ixublidaríanos de tot qui nos furtó o país. Qué tratamiento le damos en Aragón a ixa parti d'a historia? A la parti más important d'a historia aragonesa?. Penible! En a exposición que bi habió l'anyo pasau en a Lonja zaragozana, cuasi ni se'n charraba. De bote y boleyo, Aragón deixaba d'estar independient. Por arte de machia. Abracadabra. Sin muertos ni cosa parellana. En Aragón Radio fan una seczión sobre os reis d'Aragón. L'atro diya tenié a suerte de ascuitar chusto o capitol adedicau a Felipe IV (V de Castilla). D'el deciban asabelas cosas. Un camatón de datos. Y d'entre totz ixos, que fació unas reformetas que rematoron con os fueros aragoneses. Ixo sí, respetando o nuestro dreito privau. Ixublidoron tot lo dreito de conquista y que en un primer inte, tamién estricallaba o dreito privau. Siempre que se'n charra parix que sacar os fueros sía cualsiquier cosa fateta. Como qui fa una visita a Zaragoza y se'n leva un recuerdo. Que son os fueros, que no ye un alzaclaus de Flufi! En o 300 cabo d'año no se fa mica acto oficial. Manimenos en o 200 cabo d'año d'o naiximiento de l'Estau espanyol moderno y, en buena mida, d'o nacionalismo español moderno, se fan actos por tot lo país. Dica gomecar. No querebas historia? Pos tiene-ne, pero de la que queramos nusatras... Enemigos a monarquía borbonica, u os castellanos por furtarnos a independencia? No pas! Metamos un sinyal chigant suyo en o monumento a qui esfendió os dreitos nuestros y morió por ixo. L'enemigo reyal, l'enemigo oficial ye Catalunya, que tamién se quedó sin independencia en ixa mesma guerra.....
En o trestallo de mentiras historicas, en fan todas. Catalunya fa una interpretación da historia dende o sieglo XIX que ye una mica etnocentrista, ye verdat. Pero no ye tan aluenyada d'a reyalidat como atras que fan por aquí. Asovent siento en as clases mías u como topicos en a carrera, ixo de que “Cuan Catalunya yera d'Aragón”, “Catalunya yera un camatón de condadetz” u mesmo, la millor de todas, “cuan Aragón invadió Catalunya”. Ista chent son los que se suposa que saben d'historia y los que critican cuan charran d'a corona catalanoaragonesa. Lo d'a corona catalanoaragonesa, ye una interpretación d'a historia y dengún no diz que ixe termino haiga existiu antis d'o sieglo XIX. (Y si lo diz ye un carnuz, que en Catalunya bi'n ha tantos como en atros puestos). Pero lo de invadir Catalunya ye una barbaridat historica tan gran, que habría de meter roya como un ababol a qui lo dezise. Aragón y Catalunya se chuntón como iguals. A dignidat reyal pasaba por a branca aragonesa, ixo ye verdat. Ramón Berenguer IV nunca no estió rei. Pero Catalunya no yera d'Aragón. Yeranos iguals. Y Catalunya no yera un camatón de condadetz a l'ora de funcionar como unidat. Eixemplo bien platero ye o Compromís de Caspe, t'an que fuoron como uno y an que os tres territorios (Aragón, Valencia y Catalunya) teneban o mismo ran. Iguals os tres.
O Vidal Mayor, que tamién estió en a devandita exposición d'a Lonja, ye o documento más important d'Aragón. D'a historia aragonesa. Una replega d'as nuestras leis, escrita en aragonés y una alfaya en tantos y tantos sentius. Bella cosa parellana a la Bill of Rights estadounidense, pero muito más antiga. Que aón ye? No pas en Aragón. Ni en Catalunya. As catalanas no nos lo furtoron. Ye en California. Ye o nuestro enemigo o fato que lo vendió? No. Ye l'enemigo California u USA? No, por favor, que tienen bases aquí! Ye l'enemigo a D.Ch.A. que nian lo demanda? No pas, mozet. L'enemigo ye Catalunya que pilló los biens d'a Franja. (Que tamién cal charrar-ne y bel día lo feré).
O estatuto que tenemos pude. Os estatutos que hemos teniu pudiban. Os estatutos que tendremos pudirán. Porqué? Yo creigo que puede influyir o feito de que os diputaus que pactoron con l'Estau o primer estatuto nos metesen por a clamada vía lenta. Un d'ixos yera Biel, por cierto. Un d'ixos que tien como enemigo a Catalunya y a cualsiquier cosa que parixca catalana. Un d'os mayors y piors catalanofobos. Tamién puede influyir o feito de que os politicos d'o PSOE y o PP lo que quieren ye medrar en o partiu y ta ixo no cal endizcar a o PSOE y o PP espanyol. Si yes callau y no das guaire mal puetz rematar en Madrid. Y si no que pregunten a Rudi, Lanzuela, u Eva Almunia. Puede influyir o feito de que, cuan os catalans fan un estatuto an que demandan una serie de cosas, en cuenta de copiar-lo punto por agulla, lo denunciamos y aquí en femos uno que no demanda ni chisla. Qui ye l'enemigo d'Aragón? Os que pactoron os diferents estatutos? No! L'enemigo oficial ye Catalunya por esfender os suyos dreitos y intreses.
Y la rematadera. Historicament en Aragón bi ha habiu dos luengas. Aragonés y catalán. En o reino y en a Corona. Documentos ta probar-lo bi'n ha arrienda. Os filologos de tot lo mundo reconoixen a l'aragonés como luenga y dicen, sin mica duda, que lo charrau en a parti oriental d'Aragón, a clamada Franja, ye lo mismo que se charra en Catalunya, Valencia, Mallorca... Pero aquí, en Aragón, tenemos a las más saputas de todas. Y mesmo as zapateras han feito filolochía. Y surte como fongos chentota demandando que no s'impose o catalán. En una d'as más grands mentiras que nunca no s'ha feito en Aragón. O prochecto actual de lei de luengas, fa pena d'o feble que ye, y mesmo puestar que la rebaixen, si ixo ye posible. A unica luenga que bella vez s'ha imposau en Aragón ye o castellano, fendo retacular a aragonés y catalán dica que o primer ye en as tres pedretas y o segundo ye amarguinau socialment en muitos puestos. Dica o punto que nian muitas que lo fablan gosan de decir-lo, no sía que creigan que son d'ERC. Ye l'enemigo o castellano, verdugo d'as luengas aragonesas? Son enemigos d'Aragón qui nos niegan o dreito d'aprender y expresar-nos en as nuestras luengas? No. L'enemigo oficial ye Catalunya porque.... Isto ya ni sé porque ye.
No. En a mía opinión l'enemigo no ye Catalunya. Ye más, a yo no me cal un enemigo. A o Gran Chirmán sí que le caleba. Y le'n cal. Enemigos míos son l'imperialismo economico y cultural. O d'Estaus Unius, o espanyol y tantos atros. Enemigos míos son os que niegan as reyalidatz cientificas y historicas. Os que dicen que Aragón invadió Catalunya, que a Guerra Civil prencipió en 1934, que lo que se charra en Fraga no ye catalán, que a teoría d'a evolución ye mentira u que no se matoron chodigos mientres a II guerra mundial, por eixemplo. Enemigos míos son los que nos niegan dreitos individuals y colectivos, y Catalunya no me'n ha negau mica.
Aprendamos todas de todas. Ni a las catalanas ni a las aragonesas nos cal inventar mica historia. En tenemos una bien polida, plena de aciertos y errors, de glorias y penas y, en a suya parti más gran, feita de conchunta. Conoixcamonos y treballemos chuntos, que muita más honra nos ferá que no ista absurda situación d'agora.
miércoles, 31 de julio de 2013
Doce días y serán doce meses (COMPLETA)
Doce días y serán doce meses
Un año vivido será a tu lado
Entre tu sonrisas todo ha pasado
Desde que la puerta a ti, tu me abrieses
Once días para hacer recordar viajes
A través de Aragón con sus perros guía
Molinos holandeses con nostalgia
Tu pueblo, Salou y otros parajes
Diez días en que saborear las cenas
En la mesa de nuestro restaurante
En casa con varias velas delante
O en una alfombra con charlas amenas
Nueve días temblando con caricias
Que noche a noche día a día dimos
Besos que entre pesigollas sentimos
Cada día de este año que vivimos
Ocho dias y tiempo sobrará
Para recordar nuestras discusiones
Apenas existen pocas razones
Ninguna jamás nos separará
Siete dias viviendo entre tus labios
Besos colmados de caricias y amor
Besos suaves como pétalos de flor
Besos que matan como sicarios
Seis días con abrazos de mil horas
Siendo tu alma con mi cuerpo uno solo
Siendo mi corazón que no controlo
El que al son de tus latidos se inmola
Cinco días y una única mirada
La tuya, clavándose en mis pupilas
La mía, que tu contorno perfila
La nuestra, por mil ojos envidiada
Cuatro días desarrollando vías
Proyectos de presente y de futuro
Planes que junto contigo auguro
Haremos mientras los fotografías
Tres dias y empieza la cuenta atrás
Mil regalos que te he hecho y que te haré
Tu sonrisa mucho más que eso vale
Ni un millón de rosas lo igularán
Dos días, y estoy cargado de ilusión
Otros cien años estaré a tu lado
Para vivir contigo ilusionado
Y juntos disfrutar esta sensación
Un dia y ya un año habrá pasado
Desde que "Verde" pinté mi futuro
Y aunque la vida es un camino duro
QUIERO PASARLA A TU LADO
lunes, 29 de julio de 2013
Doce días y serán doce meses (XII)
Un dia y ya un año habrá pasadoDesde que "Verde" pinté mi futuroY aunque la vida es un camino duro...
domingo, 28 de julio de 2013
Doce días y serán doce meses (XI)
Dos días, y estoy cargado de ilusiónOtros cien años estaré a tu ladoPara vivir contigo ilusionadoY juntos disfrutar esta sensación
Suscribirse a:
Entradas (Atom)
